Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej
Najnowsze artykuły
W Ośnie Lubuskim 25 września odbyła się X Sesja Naukowa Colloquia Lubuskie, której tym razem przyświecało hasło: „Sanktuarium Górzyckie na przestrzeni wieków”, a wszystko to w związku z jubileuszem 750-lecia przeniesienia stolicy diecezji lubuskiej z Lebus do Górzycy.
W jej trakcie wygłoszono cztery wykłady: „Średniowieczne retabula ołtarzowe o treściach mariologicznych z terenu dawnej diecezji lubuskiej” (dr Wojciech Walanus), „Materialne świadectwa kultu maryjnego w Górzycy” (mgr Krzysztof Socha), „Rok liturgiczny diecezji lubuskiej w świetle zachowanych kalendarzy” (mgr Jerzy Łojko, mgr Jakub Łojko), „Roboty konserwatorskie na zamku w Dobrej (dr inż. arch. Maciej Płotkowiak).
Wśród prelegentów znalazł się Krzysztof Socha – archeolog Muzeum Twierdzy Kostrzyn i wieloletni badacz Górzycy, który od lat prowadzi badania nad średniowieczną siedzibą biskupów lubuskich oraz dziedzictwem tego wyjątkowego miejsca. W swoim wystąpieniu przedstawił historię średniowiecznego sanktuarium maryjnego w Górzycy, będącego niegdyś jednym z ważniejszych miejsc kultu na terenie ziemi lubuskiej. Trzeba dodać, że to było najstarsze sanktuarium funkcjonujące w dawnej diecezji lubuskiej. Omówił okoliczności powstania sanktuarium oraz wydarzenia, które doprowadziły do jego zniszczenia w 1551 roku.
Znaczną część referatu poświęcił średniowiecznemu ruchowi pielgrzymkowemu. Słuchacze mogli dowiedzieć się, jak wyglądała podróż średniowiecznego pielgrzyma, jak przebiegały pielgrzymki oraz jakie przedmioty zabierali ze sobą pątnicy lub przywozili z odwiedzanych miejsc kultu.
Szczególnie interesującym elementem wystąpienia była prezentacja zabytków archeologicznych związanych z sanktuarium w Górzycy. Wśród nich znalazły się m.in. medalion bractwa maryjnego, gotyckie kształtki ceramiczne czy średniowieczne odznaki pielgrzymie. Niewielkie przedmioty, odnalezione podczas badań archeologicznych, stanowią dziś cenne materialne świadectwo religijności dawnych mieszkańców i pielgrzymów odwiedzających Górzycę.
Wystąpienie pokazało, jak badania archeologiczne pozwalają odtworzyć historię miejsca, które przestało istnieć wiele stuleci temu, a zachowane w ziemi przedmioty pomagają przybliżyć zarówno dzieje sanktuarium, jak i życie jego dawnych pielgrzymów.
W spotkaniu wziął udział bp Adrian Put, który zabrał głos na koniec spotkania. – W przyszłości chcemy się przyjrzeć możliwości istnienia sanktuarium w Górzycy – mówił do zebranych biskup. – Cały czas trwają prace na odtworzeniem wizerunku Matki Bożej Lubuskiej z Górzycy – dodał.
Biskup zaprosił uczestników konferencji na uroczystości jubileuszowe, które odbędą się 26 i 27 września w Górzycy.
W 1276 roku mała nadodrzańska Górzyca stała się prawdziwym centrum lubuskiego życia kościelnego. Wówczas z Lubusza (obecna miejscowość Lebus leżąca po niemieckiej stronie Odry) do Górzycy przeniósł się biskup lubuski, kapituła lubuska i tam ustanowiono katedrę lubuską.
Obecny Kościół pw. Matki Łaski Bożej nie jest dawną katedrą, ani sanktuarium maryjnym. Po tych świątyniach nie ma już śladu. To dawny kościół parfialny ufundowany przez biskupa lubuskiego Jana III z Borsznic w 1412 roku na miejscu dawnego drewnianego kościoła.
Organizatorem wydarzenia jest parafia pw. św. Jakuba Apostoła w Ośnie Lubuskim, a współorganizatorami są: Burmistrz Miasta Ośno Lubuskie, Stowarzyszenie Bractwo św. Jakuba Apostoła – oddział w Ośnie Lubuskim, Towarzystwo Patriotyczne Szczerbiec.
KAI
