Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej
Najnowsze artykuły
80. rocznica poświęcenia świątyni i 75. ustanowienia parafii – te dwa ważne jubileusze były przyczynkiem do świętowania wiernych parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku. 23 sierpnia razem z mieszkańcami był bp Tadeusz Lityński, który tego dnia wręczył odznaczenie „Zasłużony dla diecezji zielonogórsko-gorzowskiej”.
Świętowanie rozpoczęła Msza św. pod przewodnictwem bp. Tadeusza Lityńskiego. Tuż przed rozpoczęciem powojenną historię parafii przybliżył proboszcz ks. Artur Adamczak, który wspomniał również swoich poprzedników: ks. Władysława Piękosia, ks. Romana Piątkowskiego, ks. Jana Głażewskiego, ks. Henryka Pastuszkę i ks. Józefa Drozda. – To dzięki ich i Waszemu zaangażowaniu, wsparciu władz samorządowych, pomocy joannitów i wielu jeszcze innych osób i instytucji dziś możemy cieszyć się pięknem tej świątyni – mówił proboszcz w obecności parafian i zaproszonych gości.
Na początku homilii biskup odwołał się do historii parafii w Słońsku. – Dzisiaj dziękujemy za 80 lat poświęcenia tego kościoła. Chociaż początki budowy sięgają 1474 roku. Jako świątynia katolicka zakonu joannitów, po latach możemy powiedzieć, że wraz z braćmi zakonnymi w XVI wieku przeszła na protestantyzm – mówił biskup.
Po II wojnie światowej, 26 sierpnia 1946 roku, zbór protestancki poświęcono na kościół rzymskokatolicki. – Aktu poświęcenia dokonał ks. Dziekan Marian Sawicki z Torzymia, w asyście ks. Antoniego Mioduszewskiego z Ośna Lub. i ks. Władysława Piękosia. Jak możemy przeczytać z zachowanego protokołu, który znajduje się w Archiwum Diecezjalnym, do komunii św. przystąpiło w tym dniu ok. 200 osób. Na rzecz wcześniejszych prac przygotowawczych do oddania kościoła na cele religijne tutejszym mieszkańcom powołano dwa komitety, obywatelski i kościelny. I jak podkreślono po poświęceniu pozostało najważniejsze zadanie, budowa żywego Kościoła – mówił bp Lityński.
Parafia pw. Matki Bożej Częstochowskiej została powołana 1 czerwca 1951 roku. –Dzisiaj chcemy naszą modlitwą podziękować za 75 lat parafii. Na życie parafii istotny wpływ mają duszpasterze i wierni. Jednak istotną rolę zawsze odgrywa świątynia. Wasza piękna świątynia jest chlubą nie tylko Słońska, ale również diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Pragnę podziękować tym wszystkim, którzy swoją modlitwą, ofiara i pracą wspierali i wspierają troskę o tę świątynię – mówił kaznodzieja.
Środowiskiem pielęgnowania życia religijnego, życia modlitwy indywidualnej i wspólnotowej jest parafia. – Bóg daje nam wiele byśmy byli święci, ale i czasem zabiera nam to, co nam przeszkadza w dojściu do Niego. Każde powołanie, jakie mamy: męża, żony, rodzica, dziecka, dyrektora, pracownika, księdza jest drogą, na której Bóg czyni nas bogatymi dla świętości! To, co od Boga otrzymujemy, może doprowadzić nas do Niego, o ile w codzienności będziemy odkrywali to jako dar i szansę! I tu w tym procesie odkrywania woli Bożej istotne miejsce zajmuje nasza świątynia i nasza modlitwa w świątyni, wyrażana jako apostolat w tylu intencjach – zauważył bp Tadeusz.
Na zakończenie kaznodzieja odniósł się do ważnych pytań z niedzielnej Ewangelii: „Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? A wy za kogo mnie uważacie?”. – Bardzo istotne w dzisiejszej Ewangelii jest miejsce, gdzie Jezus stawia pytanie swoim uczniom. Zobaczmy, że nie uczynił tego w Kafarnaum, które było nazywane Jego miastem, nie zapytał po cudownym rozmnożeniu chleba, dokonanym uzdrowieniu czy wskrzeszeniu. Łatwo jest wierzyć, gdy wokół dzieją się cuda. Jezus stawia jednak to pytanie w okolicach Cezarei Filipowej, która w starożytnym Izraelu była centrum pogańskiego świata i znajdowało się w niej wiele świątyń ku czci różnych bóstw, m.in. piękna, władzy, seksualności, bogactwa – mówił biskup i kontynuował: – Apostołowie są najpierw zaproszeni do tego, aby zobaczyć, czemu hołduje współczesny im świat – mają zobaczyć bożków, przed którymi klęka świat. I pośród tej różnorodności wybrać Zbawiciela – dodał.
Współczesny świat także ulega podszeptom współczesnych idoli. – Dzisiaj tak wielu dziadków i rodziców chrześcijańskich przeżywa dramat odejścia od Chrystusa i wspólnoty Kościoła swoich dzieci i wnuków. Dzisiaj tak bardzo potrzeba postawy cierpliwej i pełnej wiary na wzór św. Moniki, która wiele lat modliła się o nawrócenie syna Augustyna, dzisiaj wielkiego świętego Kościoła. Dziękujemy Bogu za tę świątynię, która przez wieki pozwalała usłyszeć Boga, dziękujemy za parafię, w której Matka Boża jak w Kanie Galilejskiej prosi, uczyńcie wszystko, cokolwiek Syn wam powie. Niech nasza codzienność będzie pełnieniem woli Jezusa – zaapelował na zakończenie.
Na zakończenie modlitwy bp Tadeusz Lityński wręczył odznaczenie „Zasłużony dla diecezji zielonogórsko-gorzowskiej” kierownikowi Delegatury Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Gorzowie Wlkp. – Błażejowi Skazińskiemu. – Chciałbym w ten sposób wyrazić wdzięczność Kościoła diecezjalnego za te lata współpracy na rzecz ochrony zabytków – mówił biskup tuż przed wręczeniem.
Po wspólnej modlitwie odbył się festyn rodzinny przy ruinach zamku joannitów, podczas którego zabierano fundusze na remont wieży świątyni. Na zakończenie odbył się koncert ewangelizacyjny dekanalnej scholii.
Budowę kościoła w Słońsku, który miał mieć formę kaplicy zamkowej, rozpoczęto w 1474 roku. „Budowa trwała ponad 40 lat, a jej efektem była trzynawowa świątynia z gwieździstym sklepieniem wspartym na ośmiu filarach. W misterną siatkę żeber sklepienia wmontowano ponad 200 ceramicznych zworników z płaskorzeźbami wizerunków świętych, scen biblijnych, a także zwierząt i narzędzi pracy. Do dziś zachowała się późnogotycka polichromia z lat 1520-1522 oraz to niezwykłe sklepienie. W latach 1652-1667 kościół rozbudowano i wtedy też wieżę zwieńczono barokowym hełmem. Kościół służył przede wszystkim rycerzom zamkowym.” – czytamy na stronie internetowej parafii.
W świątyni warto zwrócić uwagę na alabastrowy ołtarz. „W roku 1626 został przeniesiony z kaplicy zamkowej elektorów brandenburskich w Kolln. W Słońsku ustawiono go po remoncie kościoła w latach 1652-1667. Nie ustalono dokładnej daty powstania ołtarza. Najprawdopodobniej został on złożony z wcześniejszych elementów przez nadwornych artystów elektora Joachima II- znanego mecenasa sztuki. Każda z niewielkich płaskorzeźb stanowi odrębne arcydzieło sztuki powstałe w kręgu krzyżujących się wpływów renesansu włoskiego i niderlandzkiego. Rzeźby przedstawiają sceny biblijne” – dowiadujemy się z parafialnej witryny.
KAI
