Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej
Najnowsze artykuły
W sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie od 17 do 19 kwietnia odbyły się rekolekcje w członków Żywego Różańca. Poprowadził je moderator Żywego Różańca w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej i Siostry Loretanki z Warszawy.
To już drugie rekolekcje dla Żywego Różańca w sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie. – To odpowiedź na pragnienie osób tworzących Żywy Różanie w naszej diecezji, aby zorganizować takie rekolekcje – wyjaśnia ks. ks. Marcin Kliszcz, moderator Żywego Różańca w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.
Rekolekcje prowadziły s. Wioletta Ostrowska i s. Klaudia Urbańska – Loretanki z Warszawy-Rembertowa oraz ks. Marcin Kliszcz, moderator diecezjalny Żywego Różańca. – Nauki rekolekcyjne poświęcone były wierze, wartości różańca oraz osobie bł. Pauliny Jaricot – założycielki Żywego Różańca – wyjaśnia ks. Kliszcz, który jest również kustoszem w sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie. – Siostry Loretanki wskazały także na cenne materiały formacyjne dla wspólnot Żywego Różańca, a wśród nich na wydawany przez Wydawnictwo Sióstr Loretanek miesięcznik „Różaniec”. Niezwykle głęboki był czas dzielenia się przez uczestników osobistym doświadczeniem mocy modlitwy różańcowej – dodaje.
W weekendowych rekolekcjach wzięło udział 30 osób. – Większość uczestników to kobiety – zelatorki Róż Żywego Różańca z parafii naszej diecezji, a także kilka osób z archidiecezji poznańskiej i diecezji legnickiej – tłumaczy ks. Kliszcz.
Warto podkreślić, że w tym roku przypada jubileuszu 200 lat od założenia Żywego Różańca przez bł. Paulinę Jaricot – dodaje. – Błogosławiona Paulina Jaaricot, która określała siebie zapałką rozniecającą ogień, znajduje też swoich kontynuatorów misji i prowadzenia wspólnot Żywego Różańca, czynienia różańca modlitwą wszystkich – także w Polsce – zauważa rokitniański kustosz. – Niewątpliwie do nich jako prekursorów należy błogosławiony ksiądz Ignacy Kłopotowski, który od 1909 roku wydawał miesięcznik kółko różańcowe. W nim właśnie chciał uczyć dobrego odmawiania różańca. Błogosławiony ksiądz Ignacy Kłopotowski spieszył z pomocą duszpasterzom i zelatorom w kierowaniu tymi wspólnotami. Pisał do zelatorów: „niczym nie zrażeni macie dokładać starań aby przez was i wszystkich należących do Żywego Różańca podniosła się pobożność i religijność w parafii”. W innym tekście apelował: „niech będzie widoczny że jesteście dziećmi Matki Bożej a skupieni pod opieką tej najświętszej dziewicy jaśnieć macie czystością obyczajów. wtedy dowiedziecie że nie nadaremnie odmawiacie różaniec” – dodał.
Kościół w Rokitnie należy do wybitnych przykładów sakralnej architektury doby baroku w Polsce. Jest dziełem znanego architekta Karola Marcina Frantza.
Budowę kościoła rozpoczęto w 1746 roku, a zasadniczą bryłę budowli ukończono w 1748 roku. W 1756 roku uposażono kościół w barokowy ołtarz główny, rokokowe ołtarze boczne, ambonę i ławki oraz klasycystyczne stalle i chrzcielnicę.
We wnętrzu świątyni znajduje się łaskami słynący cudowny obraz Matki Bożej Rokitniańskiej datowany na połowę XVI wieku i przypisywany nieznanemu artyście, przypuszczalnie ze szkoły niderlandzkiej.
KAI
