Święcenia kapłańskie

Kapłani (prezbiterzy) są współpracownikami biskupa. Wspierają go w realizacji powierzonej mu misji będącej kontynuacją posłannictwa zleconego przez Chrystusa Apostołom. Ich zadaniem jest głoszenie słowa Bożego i sprawowanie sakramentów, a szczególnie Eucharystii i sakramentu pokuty. Kapłani przewodzą również i kierują lokalnymi wspólnotami wiernych.

Obrzęd święceń kapłańskich ma miejsce podczas mszy św. Przed homilią biskupa kandydaci zostają przedstawieni zgromadzonym wiernym. Po wysłuchaniu homilii kandydaci wyrażają publicznie wolę przyjęcia święceń i zobowiązują się do przyjęcia związanych z nimi zadań: głoszenia Ewangelii, sprawowania sakramentów, gorliwej modlitwy i życia w duchu współofiarowania się z Chrystusem za zbawienie ludzi. Przyrzekają również cześć i posłuszeństwo swojemu biskupowi. Następnie zgromadzeni modlą się za mających przyjąć święcenia śpiewając litanię do wszystkich świętych. W czasie tego śpiewu kandydaci leżą krzyżem. Po odśpiewaniu litanii ma miejsce istotny obrzęd święceń: biskup najpierw w milczeniu wkłada ręce na głowy kandydatów, a później odmawia specjalną modlitwę. Ręce na przyjmujących święcenia nakładają także wszyscy obecni w czasie obrzędu kapłani. Potem nowo wyświęceni otrzymują właściwy sobie strój liturgiczny, czyli stułę noszoną na sposób kapłański i ornat. W tym stroju podchodzą do biskupa, który każdemu z nich udziela namaszczenia świętym Krzyżmem, czyli olejem poświęconym w Wielki Czwartek i służącym do sprawowania czynności sakramentalnych. Obrzęd święceń kończy się przekazaniem pateny z chlebem oraz kielicha z winem i wodą, a także udzieleniem pocałunku pokoju. Nowo wyświęceni kapłani od razu wypełniają swoją funkcję liturgiczną koncelebrując wraz z biskupem mszę św., podczas której po raz pierwszy wypowiedzą słowa Modlitwy Eucharystycznej.